Renesans

Oświecenie w architekturze będzie przede wszystkim odzwierciedlać poglądy filozoficzne renesansu, gdzie wzorce poszukiwane są przede wszystkim w antycznym świecie. Renesans otwiera erę nowożytną w sztuce i trwa bezpośrednio od schyłku średniowiecza bezpośrednio do początków baroku. Ponieważ różnice czasowe w rozkwicie renesansu w różnych krajach będą dosyć dużymi, między innymi pomiędzy Włochami, a Europą wschodnią, nie będzie możliwym ustalenie jednolitej daty, w którym on panował. Przyjmuje się jedna, że rozwijał się on w każdym z krajów od zakończenia w nich epoki średniowiecza. Obecnie za miejsce narodzin renesansowej architektury uważać będzie się Włochy, na co miało wpływ odrodzenie narodowe i przywołanie dziedzictw rzymskiego cesarstwa. Pomimo upadku idei politycznej prąd intelektualny odrodzenia cały czas rozwijał się, a architektura powszechnie zaczęła być uznawana za jeden z jej przejawów. Coraz częściej budowane są na szeroką skalę wzniosłe budynki świeckie, a nie tylko strzeliste świątynie. Renesans jako epoka wprowadza wiele unowocześnień w budownictwie i architekturze, jednak nie będzie korzystał z nowych materiałów. Nadal wykorzystywany jest w największej mierze kamień i cegła. Ściany murowane okładane zostają następnie kamiennymi płytami, rzadko tynkowane. Przy budowie stropów w dalszej mierze wykorzystuje się drewniane belki. Z czasów renesansu pochodzi wiele wyśmienitych budowli, które do dzisiaj cieszą oko i zadziwiają swoją myślą architektoniczną.